رواج همسرى مىكند ز ايران حضرت جلال و مطيعان « 1 » كعبهء افضال او با اجرام « 2 » عنصرى هم پرى مىنمايد « 3 » واردان موارد سعادت به نيل التفات خاطر خطيرش مصادمت ازدحام ورود « 4 » وفود را ارتكاب ميكنند « 5 » فاقه زدگان خشك سال نياز از ادرار سحاب كف مدرار او در مسرح « 6 » خصب و مشرب عذب روزگار مىگذرانند محنت رسيدگان انياب « 7 » نوايب در حريم معدلتش فارغ البال مىخرامند خسته خاطران ضربت نيش « 8 » حوادث و وقايع از شفاخانهء عاطفت او شربت نوش ( * ) مىيابند « 9 » روشن‌دلان عالم ملكوت ( * ) اوراد دعاى « 10 » او چون دستان « 11 » هزار دستان در سرابستان « 12 » آسمان بر دوام مى « 13 » سرايند نوعروسان دولت و جلال باميد قبول اقبال او « 14 » از شبستان بهجت و سعادت فوج فوج مىآيند شعر « 15 »

--> ( 1 ) - پ : مطيعان ، ت : مطينان ( 2 ) - پ : باجرام ( 3 ) - ث : مىنمايند و ( 4 ) - پ : و - افزوده ( 5 ) - پ : مىكند ( 6 ) - پ : مرح ( 7 ) - ب : انباب ، ت ث : ايناب ( 8 ) - پ : ميش ، ث : نش ( * 9 ) - ب : مىمامد ، ت : يابند ، ث : مىيا ؟ ؟ ؟ ند ( * 10 ) - پ : او را در دعا ( 11 ) - ت : داستان ( 12 ) - پ : سرابوستان ، ت : سراستان ( 13 ) - ت : حذف شده ( 14 ) - آ : بالاى سطر نوشته ( 15 ) - ث : حذف شده